Inteligencja wron

Wrony brodate są w stanie pojąć, jak podnieść poziom wody, aby otrzymać nagrodę, co w kategorii rozumowania przyczynowo-skutkowego stawia je na równi z dziećmi w wieku 5-7 lat - podał magazyn "PLOS ONE".

Rozumienie związków przyczynowo-skutkowych jest kluczową cechą ludzkiej świadomości. Niewiele natomiast wiadomo, jakie możliwości w tym zakresie mają zwierzęta nieczłekokształtne.

Nowozelandzka badaczka Sarah Jelbert z University of Auckland i jej koledzy wykorzystali zagadkę z bajki Ezopa - w której bohaterowie wrzucali kamienie do wody, aby podnieść jej poziom i dosięgnąć niedostępnej nagrody - aby zbadać rozumienie przyczynowo-skutkowe u wron.

Wrony te znane są ze swojej inteligencji i kreatywności - są jedynymi nieczłekokształtnymi zwierzętami, które potrafią robić narzędzia. Sześć ptaków wzięło udział w sześciu eksperymentach, podczas których badacze obserwowali u nich szybki proces uczenia. Badacze zaznaczają,że nie chodziło o testowanie wnikliwego rozwiązywania problemów, ale o rozumienie samej metody wypierania cieczy.

Te wyniki pokazują mocne strony i ograniczenia pojmowania wron. Ptaki m.in. preferowały wrzucanie kamieni do probówek z wodą niż z piaskiem, wrzucanie tonących przedmiotów zamiast pływających, pełnych obiektów zamiast pustych w środku. Poza tym wybierały probówki z wyższym poziomem wody. Nie poradziły sobie jednak z dwoma zadaniami, z których jedno np. wymagało rozumienia szerokości probówki.

Zdaniem naukowców wyniki wskazują, że wrony mogą w zaawansowanym - choć niekompletnym – stopniu rozumieć metodę wypierania cieczy,co stawia je pod tym względem na równi z dziećmi w wieku 5-7 lat.

- Te wyniki pokazują mocne strony i ograniczenia pojmowania wron. Żaden ptak nie wykonał zadania, które łamało zasadę przyczynowości, natomiast wszystkie dały radę innym, co sugeruje, że dysponują pewnym zakresem myślenia przyczynowo-skutkowego – powiedziała Sarah Jelbert.

 źródło: http://nauka.newsweek.pl/inteligencja-wron-wrona-inteligentna-jak-pieciolatek-newsweek-pl,artykuly,283283,1.html