Czerwone zabarwienie moczu - diagnostyka

            Krwiomocz, hemoglobinuria i dużo rzadziej występująca mioglobinuria mogą być wyjaśnieniem czerwonego zabarwienia moczu. Odwirowanie próbki moczu pozwala odróżnić krwiomocz (obecność osadu z krwinek i przezroczystego supernatantu) od hemoglobinurii (brak zmian w próbce moczu po odwirowaniu).

            W ustaleniu źródła krwawienia mogą pomóc pewne elementy badania klinicznego:

            - moment, w którym pojawia się krwiomocz podczas oddawania moczu, może ułatwić rozpoznanie. Krwiomocz pojawiający się na początku oddawania moczu jest zazwyczaj związany ze zmianami w układzie rozrodczym lub w cewce moczowej. Krwiomocz związany ze zmianami w pęcherzu moczowym pojawia się najczęściej na końcu oddawania moczu. Natomiast krwiomocz o pochodzeniu nerkowym lub moczowodowym obecny jest cały czas podczas oddawania moczu;

            - krople krwi pojawiające się pomiędzy procesami oddawania moczu świadczą o stanach chorobowych narządów płciowych lub cewki moczowej;

            - częstomocz, utrudnione oddawanie moczu lub bolesne oddawanie moczu wskazują na zaburzenia w dolnym odcinku dróg moczowych (pęcherz i moczowód). Utrudnione oddawanie moczu jest najczęściej stwierdzane przy zmianach chorobowych w moczowodzie.

            - szczególną uwagę należy zwrócić na badanie zewnętrznych narządów płciowych (napletka, prącia i żołędzi). U samic należy wykonać badanie pochwy w celu wykluczenia istnienia patologicznego zgrubienia w drogach rodnych, mogącego być powodem krwawienia;

            - należy systematycznie wykonywać badanie rektalne. Pozwala ono na zbadanie gruczołu krokowego u samców. U samic można również wykryć niektóre stany patologiczne cewki moczowej i szyjki pęcherza;

            - obecność podskórnych wylewów i wybroczyn powinna wskazywać na zaburzenia krzepnięcia;

            - pomocne może okazać się również porównanie próbek moczu pobranych podczas samowolnego oddawania moczu i podczas nakłucia pęcherza moczowego: jeżeli w przypadku próbki moczu oddanego samowolnie stwierdza się obecność w niej krwi, można podejrzewać stany chorobowe dróg rodnych lub cewki moczowej. Jeżeli krew obecna jest w obydwu próbkach, przyczyny należy upatrywać w zmianach chorobowych w nerkach, moczowodzie lub pęcherzu moczowym. Należy jednak być ostrożnym przy stawianiu rozpoznania, ponieważ możliwe jest krwawienie z gruczołu krokowego, z którego krew wpływa na przykład do pęcherza moczowego.

            Fragment pochodzi z książki „Nefrologia i urologia psów i kotów” wyd. Elsevier.

            Źródło zdjęcia:  http://help-vet.pl/galeria0.html